r00t j0urnal $ec INfo

نامه اي از زندان

r00tj0urnal — Tue, 20 Oct 2009 07:18:51 GMT

این بار سخن شعر و خیال نیست حرف ستم و شکنجه بر تن رنجور عاشق بی دلیست که دو چیز خواست عشق و آزادی روایت روزهای که گذشت و خاطره شد .وقتی شب رسید و تن ها از زدن و دهان از ناسزا خسته عاشق رنجور رو در تاریکی اتاقکی تنها گذاشتن چشمی نبود که ببیند گوشی نبود که نشنود درد بود و درد ، زخم بود و زخم لحظه ای عاشق از عشق غافل شد بعد از سالها لحظه ای قلبش هیچ جز درد حس نکرد لحظه ای دلش سیاه شد در توهم درد شاید در خیال حس کرد که چیزی بر صورتش می کشد چشم باز کرد در دشتی بود سبز و آسمانی بس آبی و معشوق بر بالین در لباسی سفید بالای سر خود و من زخمی و خون آلود سرم رو بر دامن گرفت گفتم بانو لباستون کثیف می شه خونی می شه خندید خون صورتو با گوشه دامن پاک کرد و گفت تحمل کن بمون و صبر کن قبل از این که حرفی بزنم باصدای همه چیز محو شد و عاشق خود را در تاریکی محض دید در این لحظه از خون خود جوهر و از انگشت قلم شاخت چون یادش آمد چه روز بزرگیست و برای او نوشت:

بگیر این سر به دامانت .... بگویم درد هجرانت

بگویم قصه زندان .... شکسته است این دل و دندان

شکسته اند دنده و روحم .... برای درد چون کوهم

به جرم عشق و آزادی .... در این روزهای مهتابی... در این سلول ظلمانی .... دریغ از قطره آبی

ز هر شلاق و زخم و ناسزا بر تن .... تو را می آورد هر لحظه یاد من

ز یادت می نشیند خنده ای بر لب .... به جرم خنده محکم تر زنند در شب

زبس زین سر فراوان خون رفته اس ای یار .... دگر ارزش ندارد پیش دلدار

در این زندان وهم آلود .... ز این دستان خون آلود

ز یادت می نویسم من .... مبارک باشه روز زن

بعد آن لحظه هر زخمی بر تنش معشوق را براش تدایی می کرد که در دور دست به او لبخند می زند حتی لحظه ای که انگشتش را شکستند ....

خرده نگیر که چرا در بند بودم چرا دیر نوشتم و اگر تا بحال ننوشتم انگشتی نبود که بشود نوشت میدانم که انقدر بزرگی و دریای که میبخشیم که در آن لحظه هرچند کوتاه با انکه سالها همه چیزم بودی و هستی فراموشم شد می دونم عفو می کنی و میبخشیم از خدا می خوام که از این گناه سنگین که از همه چیز تو این مدت بیشتر رنجم داده تو این مدت ببخش گناه گناه کارتو ببخش .

یک از روزهای خدا عاشق و اردتمند همیشگی شما

ه.همدانی

بکشید ما رو!

r00tj0urnal — Tue, 30 Jun 2009 23:15:18 GMT

صدا به صدا نمي‌رسد چشم، چشم را نمي‌بيند
بيا به خانه برگرديم خواهركم
ما به اندازه كافي بهانه براي گريستن داريم
بيا به خانه برگرديم مگر نمي‌بيني
اينجا نه پرنده‌اي آواز مي‌خواند نه كودكي لبخند مي‌زند
و از دهان بهت‌زده كوچه‌ها و خيابان‌ها
آتش و دود برمي‌خيزد بيا به خانه برگرديم
این ها بی روح اند
گلوله‌هاشان مشقي نيست
چشم‌هاي معصوم تو، خواهركم
طاقت اين همه گاز اشك‌آور و دشنام و دود را ندارد
بيا به خانه برگرديم خواهركم
اين خيابان را پيش از اين بارها به خون كشيده‌اند
اينجا اميرآباد است ... و كمي‌پايين‌تر
خوابگاهي است كه اي بسا شب‌ها
يك ذره خواب به چشمش نيامده است
بيا به خانه برگرديم اينجا خوابگاه نيست
بيدارگاه جوان‌هاي ماست
اينجا آشيانه كتاب‌ها و كاغذهايي است
كه اي بسا شب‌ها چون پرندگاني سپيد
در آتش و دود چرخ خورده‌اند
و با بال‌هاي سوخته
بر نعش‌ها و دست و پاهاي شكسته فروريخته‌اند
و ‌اي بسا شب‌ها درها و پنجره‌هاشان
از زور درد و ضرب چکمه جهل
مانند موشك‌هاي كاغذي كودكانه ما
تا آن سوي خيابان، پرواز كرده‌اند
بيا به خانه برگرديم خواهركم
من، از لابه‌لاي اين همه شلوغي و فرياد
صداي مادر را مي‌شنوم
كه چشم‌هايش را به كوچه دوخته است
و از تمام رهگذران
كه شانه‌هاشان امروز، خميده‌تر از ديروز است
مي‌پرسد:
«خانم! آقا! شما نداي مرا نديده‌ايد؟
نمي‌دانم كجاست، موبايلش چرا جواب نمي‌دهد؟!»
نه! خواهركم
حالا ديگر، راهي براي برگشتن نيست
باید به بیمارستان ها سرد خانه ها زندان ها باید به پزشکی قانونی برویم
بايد تمام شب‌ها را دنبال ردپاي تو
در کوچه ها و خیابان ها باشیم فردا،
تمام تلویزیون های دنیا چهره خونینت را پخش می کنند
و صفحه‌هاي اول روزنامه‌ها، در سراسر دنيا
زير عكس تو خواهند نوشت:
اينجا تهران است، خيابان اميرآباد
و این «ندا» ندای نوشکفته آزادی است
;که از گلوی خونین ملتی بزرگ بر آمده است.

تولدم مبارك!

r00tj0urnal — Wed, 13 May 2009 09:46:15 GMT

در غربت اين دنيا تولد زجر آورم رو جشن گرفتن

محفل عشاق

r00tj0urnal — Thu, 07 May 2009 23:11:18 GMT

تا آمده ای بهار باز آمده است گلها قطار،قطار باز آمده است

ای یار بگو چاره این دل چکنم دلتنگی و انتظار باز آمده است

---------------------------------------------------------

با جامه یی سرخ از چمن می آیی چون آتش سرخ سوی من می آیی

یا عمر منی که بی خبر می گذری یا روح منی که در بدن می آیی

---------------------------------------------------------

از دیدن تو بی سر و بی جان گشته ام در محفل عشاق* میهمان گشته ام

از عطر بهار مهربان نگه ات باران باران ،شکوفه باران گشته ام

--------------------------------------------------------------------------

پ.ن۱:شبی تا صبح با صوفی علی ترک باشی نشستیم و از سوز دل و زخمه و دل صد پاره گفتیم و از خدا خواستیم آن شب می حلال باشد تا صبح

پ.ن۲:عکس به یاد علی ترک باشی یکی از آخریم کارا

نی خانه

r00tj0urnal — Wed, 22 Apr 2009 21:45:18 GMT

برای ت در دل خود باز هم یک خانه می سازم .... سپس با خاطرات ت خانه را ویرانه می سازم

تو چون دیوانه ام گفتی ببین یک روز آیا من* .... تو را هم مثل خود دیوانه می سازم نه، می سازم

به من در ایام نو روز آور یک سبد لبخند .... که بی لبهای تو عمری ست با پیمانه می سازم

د گر نگذار مشاطه کند آرایش موی ت .... برای زلف تو از دستهایم شانه می سازم

خدا جانم بزرگی تو، ببخشا بت برست خود .... من هر شب از بت مغرور ، یک جانانه می سازم

اگر چندی ندارم مسکن و سامان در این دنیا .... برای دیدنت یک خانه در بارانه می سازم

اگر دل را به آب عشق شستی از خطا جویان .... تر از جمله ای اصاحاب این می خانه می سازم

نمی خواهم بلند منزل بسازم چون قوم نادانان .... خدا خواهد،سر راه تو یک نی خانه می سازم

-------------------------------------------------------

* برای روزی که عشقم را دیوانگی خواندی

یک گناه مقبول....

r00tj0urnal — Mon, 20 Apr 2009 15:30:18 GMT

یک دروغ معصوم....

یک اشتباه ساده....

یک گناه مقبول....

یک جرم مقدس....

یک اصرار شیرین....

یک تکرار تلخ....

یک ثانیه جاودان....

یک لحظه ابدی....

یک خیال مملو از حقیقت

اما بلند تر از اعتراف:

هنوزم دوستت دارم!!!!

آینده عشق

r00tj0urnal — Thu, 09 Apr 2009 14:23:18 GMT

صد سال زنده باشی

زیرا من با نفس های تو

زندگی می کنم

و خویش را از تو احساس می کنم

و درباره تو

حرفهای کودکانه می گویم

زیرا ذهن من فعلا به تمام معنی های عشق نرسیده است

امروز تا اینجا همه چیز را خوب می شناسم

- که میداند! شاید عشق در آینده یعنی هیچ!!!

سال بدون تو مبارک

r00tj0urnal — Tue, 31 Mar 2009 00:43:18 GMT

کاش می شد باد بشم شکوفه بارونت کنم .... دوباره با بوی موهات دل مجنونت کنم

اشک بشم تا خودمو فدای چشمونت کنم .... من برات بمیرمو این دل قربونت کنم

کاش می شد پرنده شم به آسمون پر بزنم .... بپرم،بال بزنم به خونشون سر بزنم

برمو به شیشه خونه اون نوک بزنم .... اگرم رقیبی داشتم به سرش سنگ بزنم

می دونی بهار امد خزونو رونده عزیزم .... تو دل پرنده سرما نشونده عزیزم

آخه اون شعر دو چشمانتو خونده عزیزم .... همونم اونو به عاشقی کشونده عزیزم

شد بهار باز دوباره پرنده اینجاست ... دل لا مصب اون لونه غمهاست

بیاو ببر اونو که اینجا سرماست .... برای یه بار شده ببین که تنهاست

------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن.با تبریک سال نو امیدوارم هزار سال باشید تا من زیر سایه عشقتون تو کوچه باغ دوریتون باشمو زندگی کنم

چند خط کوتاه...

r00tj0urnal — Sat, 10 Jan 2009 19:15:18 GMT

به این عاشق ترحم کن سمیرا ... به این عاشق تبسم کن سمیرا

مرا یا جا بده در قلب سنگت ...و یا در چشم خود گم کن سمیرا!!!

------------------------------------------------

به یک اصرار یا اصرار دیگر ... به یک اقرار یا اقرار دیگر

مرا انداخت زیر پای دل بر ... ز دست دل بر نیامد کار دیگر

-------------------------------------------------

پ.ن:معنی رونین http://en.wikipedia.org/wiki/Ronin

آه توئی....

r00tj0urnal — Wed, 13 Aug 2008 22:07:18 GMT

من حـجم شب م،پرتو مهتاب توئی

من خستگی ام،حـلاوت خواب توئی

راه یافته ای به خون من رحمی کن

می میرم از این تشــنه لبی،آب توئـی

---------------------------------------------------------

در شب فراموشی تو دل هنوز بیدار است